Ludwik Radwan ( Ludwik Kazimierz Radwan ) generał artylerii - stryj Mieczysława Radwana

Tytuł

Ludwik Radwan ( Ludwik Kazimierz Radwan ) generał artylerii - stryj Mieczysława Radwana

Opis

Ludwik Radwan, generał artylerii i wykładowca w Wileńskiej Szkole Wojskowej, syn Józefa Jakuba Radwana i Julianny Pauler (Pauller), urodził się ok. 1839-1940 roku.
Ojciec Ludwika Kazimierza, Józef Radwan zawiadowca wielkiego pieca w Aleksandrowie, huty w Furmanowie, fabryk żelaznych w Rzucowie i wielkiego pieca w Stąporkowie, zmarł w 1858 osierocając ok. 18- letniego Ludwika Kazimierza i 12-letniego Bronisława ( ojca Mieczysława Radwana) oraz ich liczne rodzeństwo: Juliana Antoniego, Władysława , Jana Ludwika , Józefa Benedykta, Andrzeja Wincentego i 5 sióstr. Ciężar opieki nad rodzeństwem przypadł wtedy braciom Julianowi i Władysławowi. Ludwik mógł być już w na studiach w Petersburgu ? Wszyscy oni otrzymali dobre wykształcenie i tak : Julian był inżynierem Powiatu Grójeckiego, Władysław był zawiadowcą wielkiego pieca w Machorach i administratorem dóbr, Ludwik carskim generałem artylerii i wykładowcą w szkole wojskowej w Wilnie, Bronisław inżynierem dróg komunikacyjnych, Jan był dyplomowanym właścicielem apteki w Końskich.
Ludwik z Bronisławem wysłani zostali „na nauki”do Petersburga prawdopodobnie przed wybuchem powstania styczniowego ( na studia wtedy przyjmowano 15- letnich chłopców jak również i wcielano do armii). Natomiast w działania powstańcze włączyli się bracia Ludwika i Bronisława, Władysław i Jan.
Ludwik i Bronisław po śmierci ojca byli w trudnym położeniu finansowym i dla zdobycia wykształcenia zdecydowali się na studia na uczelniach rosyjskich. Największą popularnością wśród Polaków cieszyły się studia w Instytucie Technologicznym, na drugim miejscu był Instytut Inżynierów Komunikacji w Petersburgu a podejmowaniu studiów na uczelniach rosyjskich w okresie międzypowstaniowym sprzyjały zarówno władze rosyjskie, jak i administracja Królestwa Polskiego. Część studentów znajdujących się w najgorszym położeniu była wspierana przez stypendia rządowe.
Ludwik prawdopodobnie po ukończeniu studiów ( Instytutu Technologicznego ? ) został wcielony do armii carskiej w ramach odpracowania stypendium ( tak jak i jego brat Bronisław, po ukończeniu Instytutu Inżynierów Komunikacji ) i ukończył szkołę artyleryjską, jedną ze szkół przygotowujących pod względem teoretycznym i praktycznym oficerów. Były to oficerskie szkoły: strzelecka, kawaleryjska, artyleryjska i elektrotechniczna. W armii carskiej Ludwik Radwan zrobił karierę w artylerii – do stopnia generała, najpewniej na wojnie tureckiej w latach 1877-1878. Po zakończeniu kariery Ludwik był wykładowcą w Wileńskiej Szkole Junkrów Piechoty- Wileńskiej szkole Wojskowej. Ludwik Radwan był bardzo ciepło wspominany przez Mieczysława Radwana, swojego bratanka, którego był opiekunem w latach 1908-10, po wydaleniu Mieczysława ze szkół w Radomiu. We wspomnieniach Mieczysława, stryj Ludwik był bardzo "patriotyczny" i wspomagał wydaloną ze szkół po 1905 roku, młodzież.
Bronisław, po sześciu latach służby w armii carskiej, wrócił do rodziny i był notowany w Klimkiewiczowie w latach 1875-1877

Twórca

Maria Wiktoria Radwan

Źródło

http://www.polskipetersburg.pl/images/upload/biblioteka/Polscy_studenci_na_wyzszych_uczelniach_Petersburga_Franciszek_Nowinski.pdf
www.polskipetersburg.pl/.../Polacy_na_petersburskich_uczelniach_wojskowych_

Wydawca

Archiwum Rodziny Radwanów, Maria Wiktoria Radwan

Data

1838